Маршрут:
Марк майдони (Пьяцца Сан-Марко) – Марк собори – Дожлар сарайи (Палаццо Дукале)
Венеция – ҳар бир кишига ўзига хос таассурот қолдирадиган сеҳрли шаҳар. Уни қимматбаҳо марварид ва гавҳарлар билан тўлдирилган безакди сандуққа ўхшатиш мумкин.
Венецияда режасиз ва ҳаритасиз сайр қилиш – алоҳида мазза. Сиз ҳеч қачон кейинги тор кўча сизни қаёққа олиб боранини билмайсиз, баъзан улар шундай торки, қўлларингизни ёя оласиз ва уй деворларига тега оласиз. Агар сиз бу ерда бир неча кун булсангиз, ўзингизни шаҳарда йўқотиб юборишга рухсат беринг. Лекин вақтингиз кам бўлса, энг яхши йўл – бу шаҳарни яхши биладиган ва уни севадиган бирор киши билан сайр қилиш: сиз унинг тарихини билиб оласиз, ўринлашиб оласиз ва қолган вақтингизда нима қилиш ҳақида маслиҳат оласиз.
Пьяцца Сан-Марко – қадимий саройлар билан ўралган катта майдон бўлиб, шаҳар ҳомийи Марк номи билан аталади ва шу номли собор унда жойлашган. Наполеон Бонапарт уни «Европанинг энг чиройли салони» деб таърифлаган ва у ҳакли эди. Атрофдаги бинолардаги, жумладан машҳур «Кафе Флориан»даги столлар, сизни бир пиёла вино ёки кофе билан атрофдаги гўзалликни баҳолаб ўтиришга чорлайди.
Майдон ўз замонавий кўринишини бир неча аср давомида топган. Бир вақтлар у ерда катта полиз экинлари майдони бўлиб, IX асрда майдонга, XII асрда эса тўшанга айланган. XII асрда лагуна янида ўрнатилган икки устун – Марк ва Теодор устуни – дарвоза вазифасини бажаради, лекин маҳаллий аҳоли уларнинг орасидан ўтишни яхши кўрмайди: чунки бу ерда ўлим жазоси ижро этиларди. Жазоланганларнинг кўрган охирги нарсаси – уларнинг ҳаётининг сонигай дақиқаларини ҳисоблайдиган соат минораси эди. Лагуна яқинида жойлашган Пьяцца Сан-Марко – шаҳарнинг энг паст нуқтаси, шунинг учун сув кўтарилиши пайтинда тезрок сув остида қолади.
Бир вақтлар Венециянинг ҳомийи Теодор бўлиб, унга бағишланган ибодатхона майдонда жойлашган эди. IX асрда Маркнинг қолдиқлари Мисрнинг Искандария шаҳридан бу ерга келтирилганидан сўнг, Венеция янги ҳомийнинг ҳимоясига ўтди ва Теодор ибодатхонаси ўрнига Марк собори қурилди. Ҳозирги бинонинг қурилиши XI асрга тўғри келади, бино ва безак ишлари асрлар давомида давом этди. Натижада, Венециянинг энг муҳим ибодатгоҳи – олтин ва қимматбаҳо тўшлар билан безатилган сандуққа ўхшайди, унинг остида шаҳарнинг асосий бойлиги – Маркнинг қолдиқлари жойлашган.
Дожлар сарайи (Палаццо Дукале) – ғайриоддий гўзалликка эга бўлган бино, тошдан қилинган услублар симфонияси: Византия, готика ва эрта Уйгонниш даври меъморий элементларининг аралашмаси. Бир вақтлар қалъа бўлиб, ёнгандан кейин қайта қурилган ва жазо уйи сифатида хизмат қилган. XIV–XV асрларда сарой ўзнинг ҳозирги кўринишини олган. Дожлар бу ердан 1000 йилдан ортиқ Венецияни бошқарган.
Венеция – тарихий ва маънавий бойликларига беқас бўлган, қайтиб келишни истатадиган шаҳар. Қанча вақт бўлмасин, шаҳар каналларида гондолада, асосий «проспекти» – Буюк канал бўйлаб вапоретто билан сайр қилишни унутманг. Бу сизга умрбоқий хотиралар бағишлайди!